เกาะหลีเป๊ะ เกาะชื่อนี้หลายคนคงมามากกว่าหนึ่งครั้ง ฉันเองก็เช่นกัน หลังจากเหนื่อยกับงานทั้งทางกายและใจก็จัดกระเป๋าเตรียมตัวมาที่นี่เพื่อฟื้นฟูตัวเอง การมาเกาะหลีเป๊ะครั้งนี้ฉันตั้งใจมาหาความสงบของธรรมชาติโดยเฉพาะ

เรือแล่นออกจากท่าเรือปากบารามุ่งสู่เกาะหลีเป๊ะ ฉันมองออกไปในทะเลสีฟ้าคราม มองเกร็ดคลื่นอยู่นานใจก็สงบลงจนเสียงพูดของคนรอบข้างไม่ผ่านเข้าหู นี่เป็นความรู้สึกที่ฉันชอบ ความรู้สึกที่ดำดิ่งไปกับธรรมชาติ

หลังจากลงสู่เกาะหลีเป๊ะ ฉันเข้าเช็คอินและเก็บสัมภาระ ออกมาเดินเล่นถนนคนเดิน มองดูวิถีชีวิตที่ปรับตัวรับการท่องเที่ยว ป้าเอาบ้านตัวเองเป็นหน้าร้านขายของชำ ชาวประมงใช้เรือประมงเป็นเรือทัวร์นักท่องเที่ยว เมื่ออะไรๆ เปลี่ยนไปก็ต้องปรับตัวตามทั้งนั้น การเปลี่ยนแปลงนี้ก็เป็นเรื่องของธรรมชาติเช่นกัน ตกเย็นฉันมานั่งเล่นที่หน้าหาดซันเซ็ทเพื่อรอดูพระอาทิตย์ตกดิน พักผ่อนเต็มที่ให้ร่างกายพร้อมสำหรับการดำน้ำวันพรุ่งนี้

เกาะไข่ หลีเป๊ะ เป็นเกาะที่ฉันติดใจมาก ครั้งนี้เลยตั้งใจอยู่เกาะนี้ให้นานหน่อย เป็นเกาะที่เงียบสงบหาดขาวน้ำใส ยังไม่มีที่พัก ฉันเดินเล่นตามหาดที่ธรรมชาติสมบูรณ์มีทั้งต้นไม้และหินรูปทรงประหลาด เหมือนกลับไปเป็นเด็กอีกครั้งที่ชื่นชอบการผจญภัย

ต่อมาฉันได้ลงน้ำดูปะการังแห่งหลีเป๊ะสมใจที่เกาะราวี เบื้องล่างเป็นปะการังน้ำตื้นที่สวยงามมาก มีปลาทะเลแหวกว่ายน่าดูน่าชม เบื้องบนเห็นเป็นภูเขาสีเขียวๆ ราวกับถูกโอบกอดด้วยธรรมชาติความรู้สึกว่าตัวเล็กลงต่อหน้าธรรมชาติที่ยิ่งใหญ่ทำให้ฉันสงบลงอย่างมาก แล้วฉันไปต่อที่เกาะหินงาม เกาะที่มีหาดเป็นหินกลมมนสีดำแทนหาดทรายและจุดดำน้ำก็งดงามสมบูรณ์ไม่แพ้กัน ที่เกาะนี้ฉันใช้เวลานั่งเล่นบนหินมากกว่าเพราะรู้สึกสบายตัวดี เมื่อมาเกาะหินงามแล้วก็ต้องไปต่อที่เกาะหินซ้อน ที่มีปะการัง 7 สี ฉันชอบดูชีวิตใต้น้ำที่ขึ้นอยู่กับคลื่น ชีวิตที่ว่ายลอยไปมาทำดูแล้วเพลินตาอย่างยิ่ง จริงๆแล้วหลีเป๊ะมีดำน้ำหลายเกาะ แต่ละเกาะธรรมชาติสมบูรณ์ทั้งนั้นจนเป็นแหล่งดำน้ำแรกๆ ของเมืองไทย

เกาะหลีเป๊ะเป็นที่ที่ฉันมาฟื้นฟูตัวเอง เพราะพลังและความสวยงามของธรรมชาติที่นี่ทำให้ฉันสงบลง เมื่อได้อยู่กับตัวเองมากขึ้นก็เรียกกำลังใจกลับคืนมาได้เยอะ ฉันขอบคุณหลีเป๊ะจริงๆ

หลังกลับมาจากดำน้ำ ฉันมาหาของกินที่ถนนคนเดินบนเกาะหลีเป๊ะ ตอนกลางคืนถนนคนเดินคึกคักกว่าตอนกลางวันมาก พอเดินคนเดียวก็สังเกตเห็นความคึกคักนี้และรู้สึกเป็นส่วนหนึ่งของมันอย่างแปลกๆ แล้วฉันก็ปลีกตัวไปนั่งบนหาดซันไรซ์หน้าที่พัก ทะเลกลางคืนก็ดีไปอีกแบบ ฟังแค่เสียงคลื่นและลม รอบข้างมืดและว่างเปล่าทำให้ฉันสัมผัสกับธรรมชาติได้มากขึ้น ถึงทริปเกาะหลีเป๊ะนี้จะมาแบบเหงาๆแต่ฉันมั่นใจว่าฉันก็มีความสุขไม่แพ้กันที่มีธรรมชาติเป็นเพื่อน